Bazen en sıkı duvarlar gözle görülmez. Ne bir kapı vardır ne de bir kilit… Yine de çıkamazsın. Çünkü o sınırları dışarıdan biri değil, zamanla senin düşüncelerin kurmuştur. “Yanlış... Devamını oku
Onu ilk bakışta tanımlamak kolay değildi. Çünkü kendisini anlatmaya çalışan kadınlardan değildi. Kalabalıkların içinde sesini yükseltmez, bulunduğu yere hükmetmez, varlığını öne sürmezdi. Dikkatini gerçekten veren birinin fark edebileceği sessiz ve dingin bir aydınlık taşırdı. Yanından geçenler... Devamını oku
DİFANA Su durgunken pislenir. Mikrop üretir, kötü kokular çıkartmaya başlar. Suyun temizlenmesi en azından temiz görünmesi için akması lazımdır. Suyun başını tutanlar izin verirse durgun su akar, temizlenir, büyür, çoğalır… Su sermaye değil midir?... Devamını oku
TANRI KRALIN DOĞUŞU Kamerayı kontrol etti, yüzünün görünmediğine emin olduktan sonra yavaşça önünde duran masadan uzaklaştı. Yanındaki adam ile konuşmaya başladı -Korkma kadir. Bir grup uyuşturucu müptelası, pedofil, oğlancı, sosyapat, güç bağımlısı narsisten... Devamını oku
Sorgu odasına yaklaşırken Mümtaz Amir'in bağıran sesi daha bir artıyordu: —... Devamını oku
Hayatın en garip sayısıdır belki de iki. Bir, yalnızlığı anlatır. Üç ise kalabalığı. Ama iki… İki, insanın kendini en çok sınadığı yerdir. Çünkü iki demek, artık sadece kendin olmamak demektir. Bir başkasının sessizliğini... Devamını oku
Bazı mahkemeler vardır duvarları bekleyişten örülmüştür. Kapıları içeri açılmaz, insanın içine açılır. Ben o mahkemeye hangi gün girdiğimi hatırlamıyorum. Çünkü orada takvim yoktu. Zaman, hükmünü çoktan vermiş davaların küllerini savuran ihtiyar bir mübaşirden ibaretti. Giriş kemerindeki levhada... Devamını oku
Çelik kapıyı kapatırken arkasından gelen kedinin sesi ile bir an duraksadı. Kapıyı geri açtı. Kediye baktı. Tüysüz, çirkin, gri renk bir sfenks kedisi. Göz göze geldiklerinde hayvan korku ile yatak odasının kapısından içeri koştu. Odadan dışarıya... Devamını oku
İzmir – Karşıyaka, 2024 sonbaharı… Göz, yalnızca görmez, sessizce biriktirir. Bir şehrin akşamüstü siluetini, martı kanadından kopan beyazlığı, söylenmeyen bir hüznün gölgesini... İnsan bazen baktığını unutur, ama göz, içine aldığı hiçbir şeyi... Devamını oku
Apartmanlarda kat maliklerinden izinsiz kedi köpek bakılamayacağına dair geçen gün okuduğum bir haberin yorumlarından bir insan olarak utandım, Kararla ilgili teklif verenlere hakaret neyse de küfür kıyamet gırla gitmiş, hatta bir çok beddua vardı ki ben okurken... Devamını oku