.Net

Bir narçiçeği gibi açar mazlumun yüreği,
sessiz, kırılgan ama kökleri derin.
O yüreğin duası, geceyi delip göğe karışır,
bulutlar onu saklar, rüzgâr taşır,
yıldızlar ezberler, yeryüzündeki her canlı işitir.
Ve her dua, vakti geldiğinde bir kılıca dönüşür.

Sabret ey gönül!
Sükûtla mühürlenmiş bir sabır yükle omuzlarına.
Dilinde değil, kalbinde kur mahşerini.
Kelimelerini toprağa ek.
Zamanı geldiğinde onlar kök salacak ve büyüyecek.

Ve Unutma!
Gölgeden düşenler, gölgeyle yok olacak...