Tıp fakültesini kazanması, bir hedefin sonucu olmaktan çok, hayatın onu oraya bırakması gibiydi. Ne hevesle başlamıştı ne de vazgeçmeyi düşünmüştü. Dokuz yıl sürdü o yolculuk. Kimse neden uzattığını sormadı. O da anlatmadı. Bazen Kadıköy vapuruna binip denizi izlemek bir dersten... tamamını oku

Geceler, o evin içinde ağır ağır yürürdü. Rüzgâr, pencerelerin aralığından sızar, ocaktaki közlerin üzerine usulca dokunur, dumanı masal gibi evin tavanına asardı. O dumanın içinde yumuşak, sıcak, biraz da uykulu, uğultulu bir ses duyulurdu. “Uyu artık yavrum.... tamamını oku

Küçüklüklerinde çocuklarımın kalbine bir tohum, zihinlerine bir sır bırakmıştım: "Eğer bin kitap okursanız, düşünce gücünüzle nesneleri hareket ettirebilirsiniz." Bu, sadece onları okumaya ikna etmek için söylenmiş bir söz değil gerçeğin ta kendisiydi. Çünkü bin kitabın ağırlığını ruhunda... tamamını oku

Dedesi, toprakla nikâhı kıyılmış adamlardandı. Traktör nedir bilmezdi, motor sesi onun toprağa karşı işlediği bir hürmetsizlik sayılırdı. Eliyle eker, eliyle sökerdi. Çünkü makineyi araya koymak, sevgilinin yüzüne başka el sürmekti ona göre. Hem dedesinin hem babaannesinin kiraz... tamamını oku

Sonbahar başlarında bahçe işleri azaldığında, evin içinde yavaş bir telaş başlardı. Ne bayram gürültüsüydü bu, ne de düğün hazırlığı… Daha çok bir sessizlik işiydi. Eşyalar konuşmazdı ama her köşede bir bekleyiş vardı: Tencereler, döşekler, yorgan kılıfları, bohçalar, pamuklar… Hepsi sanki mevsimin... tamamını oku

TÜBİTAK Proje Yarışması’ndan aldığım para ödülü, avucuma ilk kez yüklüce dokunan paraydı. Gözlerim, kâğıdın bastırılmış mürekkebine değil, içindeki imkâna takılıp kaldı. Yatılı... tamamını oku

Yaz sabahlarının ıssız bir tarafı olurdu kasabada. Ne horoz ötüşü erken uyanır ne de köpek havlaması fazla ileri giderdi. Hele hayıtlar çiçek açtıysa, rüzgâr bile mora çalan bir koku taşırdı. O mevsim, sanki herkes, her şey, güneşin sırtına dokunmadan önce durur,... tamamını oku

Bir zamanlar, henüz defterlerinin sayfalarıyla arasında herhangi bir çizgi çekilmemişken, yani yazının neye dokunduğunu tam olarak bilmeden, yalnızca kokusunu bildiği günlerde… Kitaplarını ve o iki zavallı defteri gazete kâğıtlarına sarardı. Her şey çok kırılgandı. Hem kâğıt, hem kelimeler, hem o. Fakat... tamamını oku

Kasaba o sabah, sanki uykudan değil de eski bir hatıradan uyanmış gibiydi. Minareden yükselen sabah ezanı, dağların yamaçlarına çarpıp soluyor, sonra sessizlik, ince bir duman gibi kasabanın üstüne çöküyordu. Güneşin doğuşuyla birlikte dut ağacının gölgesi avluya düşüyor, birkaç serçe havayı kanatlarıyla... tamamını oku

Kiraz mevsimi geldiğinde… Hep bir hüzün iner üstüne dünyanın. Hep bir isyan, bir tutam hırçınlık, bir avuç sessiz öfke... Hep bir eksiklik… Ve hep yedi yaşındaki o çocuk. Kirazların dalları eğildikçe yerçekimine değil,... tamamını oku