BLOG

Aslında yalnız dolaşmıyorum bulunduğum kentte hiçte yalnız kalmadım herkesin sessizleştiği, gülümseyen çığlık seslerinin birbirine karıstığı ortamda, kocaman adamların kavun cekirdeklerinin kabuğunu dudağında biriktirip kulaktan dolma bilgilerle siyaset yapmasini, yanimdaki kişilik ile birlikte gözlemliyorum. Dama oynarken iki dudağının... Devamını oku

Evime dönmek için bindiğim otobüs durağında gördüm onu . Otobüse bindiğim halde inip selam vermek için koşturdum . Babamın en yakın arkadaşı Taner amcam. Babam öleli 17 yıl oldu . Ve ben babamın bir arkadaşını görmekten... Devamını oku

Hayatının bir yerinde, bir şekilde tamamlandığında ve bir gün, artık o bütüne sahip olamadığında, yandığının resmidir. Artık benzeyişlere mahkum kalırsın, kısaca; yetinirsin. O bütünü hiç yakalamamış olandaki ışıldayan pırıl pırıl umut; senin için, sönmeye yüz tutan... Devamını oku

Moskova'ya gittim küçük bir iş için..Gitmişken arkadaşlarımın yoğun tavsiyeleri ile Cafe Pushkin'e gittim reserve ile tek kişi..Amacım sadece muhteşem cafe de muhteşem yemeklerı güzel servis ile afiyetlemek ve muhteşem atmosferin altında şarabımı içerken kendimi müziğe bırakıp... Devamını oku

Bu park, başka hiçbir parka benzemiyordu. Ankara’nın ruhuma işlediği nakışlardan birisi de bu parktı işte. İnsanı, tir tir titreten meşhur ayazımız bile; sanki, bu güzelim çukurda biraz daha hafifliyordu. Etrafı tahta çitlerle çevrili havuzun içinde kuğular,... Devamını oku

1991 yılı Üniversite kampüsü . Nisan ayı . Tiyatro kulübünden dört beş arkadaş kampüs çimlerinde özgürlük şarkıları söylüyoruz . “ Karlı kayınormanında “... Devamını oku