Sen Gökkuşağına Dokundun mu?
21 Eylül 2026, 15.05 A- A+Bugün sınıfta, çocukların arasında geçen onlarca cümleden yalnızca biri kulağımda kaldı.
“Sen gökkuşağına dokundun mu?”
Bir çocuk, yanındaki arkadaşına sordu bunu.
Öyle sıradan, öyle doğal bir şekilde söyledi ki önce üzerinde durmadım. Sonra bir an durup düşündüm. Bir çocuğun dünyasında gökkuşağına dokunmak gerçekten mümkün olabilir miydi?
Belki de mümkündü.
Belki henüz ona bunun mümkün olmadığı söylenmemişti.
Biz yetişkinler bazı şeyleri çok erken öğreniyoruz. Neye dokunabileceğimizi, neye ulaşamayacağımızı, hangisinin gerçek, hangisinin hayal olduğunu... Zaman geçtikçe sınırlarımız çoğalıyor. Bazı şeyleri sorgulamadan kabul etmeye başlıyoruz.
Çocuklar ise henüz o kadar emin değiller.
Onlar soruyor.
Hem de bazen bizim unuttuğumuz soruları.
Özel eğitim sınıfında çalışmaya başladığımdan beri çocukların dünyasına biraz daha dikkatli bakmaya çalışıyorum. Onların her cümlesinin, her bakışının, her küçük tepkisinin kendi içinde bir anlamı olduğunu daha iyi fark ediyorum.
Bazen bir kelimeyi söylemek için uzun süre bekleyen bir çocuğun tek bir kelimesi günümü değiştiriyor. Bazen bir bakış, bazen küçücük bir gülümseme, bazen de hiç beklemediğim bir soru...
Çünkü öğretmenlik yalnızca bir şeyleri öğretmek değilmiş.
Bazen öğretirken öğrenmekmiş.
Bugün de bana bir çocuk öğretti.
“Sen gökkuşağına dokundun mu?”
Gökkuşağına hiç dokunmadım.
Ama o soru bana, uzun zamandır bakmadığım bir yere yeniden bakmayı hatırlattı.
Belki hayatın içinde hepimizin ulaşamayacağı şeyler var. Belki bazı hayaller gerçekten uzakta. Ama çocukların dünyasında henüz bütün yollar kapanmış değil.
Onlar hâlâ sorabiliyor.
Hâlâ merak ediyor.
Hâlâ “Neden olmasın?” diyebiliyorlar.
Ve belki de bizim onlardan öğrenmemiz gereken en önemli şeylerden biri bu.
Bazen bir çocuğun sorusuna hemen cevap vermek yerine, o sorunun içinde biraz kalmak gerekiyor.
Çünkü bazı soruların asıl güzelliği cevaplarında değil, bize düşündürdüklerinde saklı.
Bugün sınıftan çıkarken o cümle hâlâ aklımdaydı:
“Sen gökkuşağına dokundun mu?”
Hayır, dokunmadım.
Ama bugün bir çocuğun sorusuyla gökkuşağına biraz daha yaklaştım.
Belki mesele gerçekten gökkuşağına dokunmak değildir.
Belki mesele, bize hâlâ dokunabilecek kadar güzel şeylerin var olduğunu unutmamaktır.
Yorum yapabilmek için ÜYE GİRİŞİ yapmalısın
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış :( Yazık ama blog sahibi senin yorumunu bekliyor olabilir