İyilik, Sessiz Bir Direniştir
28 Şubat 2026, 18.40 A- A+İyilik, Sessiz Bir Direniştir
Sabah uyandığımızda penceremizi sadece güneşe değil, dünyanın tüm gürültüsüne de açıyoruz. Ekranlardan sızan savaş haberleri, sokakların grileşen çehresi ve en kötüsü de insanın insana, canlının cana reva gördüğü o buz gibi sevgisizlik... Bazen durup sormadan edemiyor insan: "Bu düzenin neresine sığacağız?" Sanki dünya, nezaketi unutmuş da sadece öfkeyle dönüyormuş gibi bir his kaplıyor içimizi.
Ama sonra, tam her şeyden vazgeçecekken bir şey oluyor. Bir elin, betonların arasından fışkıran o küçücük çiçeği suladığını görüyorsunuz. Birinin, yağmurda ıslanmış bir sokak köpeğine hırkasını serdiğine şahit oluyorsunuz. İşte o an anlıyorsunuz ki; bu devasa kaosun içinde, tüm fırtınalara rağmen kendi içindeki bahçeyi koruyan o "güzel insanlar" hâlâ burada.
Dünya belki hiçbir zaman tam anlamıyla huzurlu bir yer olmayacak; savaşlar ve sevgisizlik hep bir köşede pusu kuracak. Ama biz, o karanlığa bakıp eve kapanmak yerine, balkonumuza bir saksı daha koymalıyız. Bir canlının karnını doyurmalı, bir insanın kalbine dokunmalıyız. Çünkü dünya, kötüler yüzünden değil; iyilerin vazgeçmesi yüzünden kararır. Biz vazgeçmiyoruz.
Çünkü asıl mesele sadece sevmek değil, o sevgiyi bu gürültünün içinde hiç unutmamak ve ışıltısını yitirmeden taşıyabilmektir.
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış :( Yazık ama blog sahibi senin yorumunu bekliyor olabilir